Goden en atomen
Geplaatst op: 11-01-2007
De uitgestrektheid van de nachtelijke hemel roept een grote vraag op: Wat betekent het allemaal? Zolang de mens als een zelfbewust wezen op deze aarde rondloopt, heeft hij over deze vraag nagedacht. Als we de korte tijd van de eeuwen die wij de menselijke geschiedenis noemen onderzoeken, dan zien we dat onze verre voorouders in een heel andere wereld leefden, een wereld vol levende geesten van allerlei gradaties en met allerlei vermogens. De laagsten waren quasi–bewuste bewoners van een onderwereld van mysterieuze krachten die het ‘mechanisme’ van het dagelijkse leven voortbrachten. Deze wezens konden worden beïnvloed en hun activiteit kon zelfs worden gericht door hen die wijs genoeg waren om deze elementale entiteiten en de beginselen die hun activiteiten bepalen te begrijpen. Zij die niet in staat waren deze te begrijpen, konden erdoor worden weggevaagd, maar de wijze mens was altijd meester over zijn eigen lot. Hij begreep zijn plaats in de natuur, en kende zijn verantwoordelijkheid tegenover zichzelf en anderen. Hij was zich bewust van zijn geboorterecht als een zelfbewust spiritueel wezen, en leerde hoe hij moest samenwerken met de natuur en met de goddelijke entiteiten die met hun wil de ordelijke vooruitgang van het leven en van de groei waarborgden.
Over allen werd gewaakt en allen werden beschermd door ontelbaar veel goden – hun lichtgevende lichamen waren de sterren die fonkelend door de donkere nacht van de oneindigheid schenen. Van goden tot mensen tot atomen, alles was in werkelijkheid een eindeloos gevarieerde caleidoscopische weerspiegeling van onze onderliggende eenheid als goddelijke wezens. Terwijl menselijke zelfzucht deze levende stroom van geestelijke energie tijdelijk uit evenwicht kon brengen of zelfs verstoren, herstelde de natuur onveranderlijk de harmonie. Ongetwijfeld hebben in iedere eeuw individuen hun eigen gezichtspunten en waarden gevormd. Maar door de eeuwen heen kon dit alomvattende idee van een universum van spiritueel bewustzijn in de leringen van de grote zieners en in verschillende aspecten van het denken van alledag worden gevonden.
Met de komst van de Westerse Verlichting richtten vele denkers een kunstmatige barrière op tussen de twee belangrijkste uitdrukkingen van bewustzijn – geest en materie. Wetenschappers en geestelijken kwamen stilzwijgend overeen dat elk van hen zich voortaan maar op één van beide vormen zou concentreren – de wetenschappers op de materie en de mensen van de kerk op de geest. .........
Lees verder op:
Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2003/septokt2003/godenatomen.html - Bill Dougherty
