Hoe kunnen we iets weten?
Geplaatst op: 11-01-2007
Wie zijn we? Hoe zouden we eigenlijk moeten leven? Waar gaat het in het leven allemaal om? Wat is waar? Veel instellingen en individuen geven antwoorden op zulke fundamentele vragen en deze kunnen ons helpen – of niet. Maar wanneer we ons bezighouden met het grenzeloze universum binnen en buiten onszelf, zal ieder uiteindelijk toch zijn eigen weg moeten vinden.
Ons verstand lijkt misschien de sleutel tot kennis te zijn, en het kan een waardevol instrument zijn. Maar het verstand stelt op een heel werkelijke manier grenzen aan wat we kunnen weten door aan de wereld zijn eigen structuur en classificaties op te leggen. In feite besteden we heel weinig aandacht aan het hier en nu, en ervaren we niet wat er om ons heen is. In plaats daarvan gaan we op in de ‘droomtoestand van het dagelijkse leven’ en verliezen we ons in gedachten, projecties, reacties, interpretaties en associaties. Religieuze tradities presenteren verschillende methoden om deze mentale gewoonten en vooropgezette meningen te overstijgen. Mystici benadrukken vaak de verwarrende rol van de zintuigen door op oefeningen te wijzen waarbij de aandacht naar binnen wordt gericht. Door de ‘donkere nacht van de ziel’ binnen te gaan, waar het verstand is afgesneden van zijn vertrouwde bron van prikkels en afleiding, kan ons bewustzijn zich bevrijden van uiterlijke prikkels en mentaal gebabbel. Intensieve en gedisciplineerde contemplatie kan leiden tot het ervaren van de onuitsprekelijke eenheid die aan de verscheidenheid van de fysieke wereld ten grondslag ligt. Zodra we ons – bewust en door ervaring – met deze oorspronkelijke Eenheid hebben verenigd, is het leven getransformeerd en zien we met nieuwe ogen en horen we met nieuwe oren, omdat we nu de fundamentele werkelijkheid achter alles kennen.
En toch werkt de tegenovergestelde benadering even goed: in plaats van het negeren of uitschakelen van de zintuigen kunnen we opgaan in het hier en nu,..........
Lees verder op:
Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2006/sepokt2006/ietsweten.html - Sarah Belle Dougherty
