Karma en/of genade

Geplaatst op: 22-07-2006

Het dogma dat een verlosser ‘voor onze zonden is gestorven’ is vaak verkeerd begrepen, want er schuilt grote schoonheid in de leer van de incarnatie van een godheid in menselijke vorm: ‘Want God had de wereld zo lief, dat hij zijn eniggeboren Zoon schonk’ (Joh. 3:16). Dit is de christelijke manier om te zeggen dat de goden medelijden hadden met de mensheid en een straal van henzelf in de ziel van een edel mens zonden zodat hij bij zijn werk onder de mensen krachtiger het licht van goddelijkheid kon openbaren – niet om ons van onze zonden te verlossen of om het karma van onze overtredingen ten opzichte van onszelf en anderen te zuiveren. Wij zijn verantwoordelijk voor wat we hebben gedaan. Voor wat we denken, moeten wij de prijs betalen òf het strekt ons tot voordeel. Vergiffenis is alleen mogelijk door onszelf. De uitspraak van Paulus over de universeel toepasbare wet van oorzaak en gevolg, kismet of karma, is verfrissend direct:

Als de Geest de bron van ons leven is, laat de Geest dan onze weg leiden. . . .

Vergis u hierin niet: God laat niet met zich spotten; een mens oogst wat hij zaait. Als hij zaait op de akker van zijn lagere natuur, zal hij een oogst van verderf binnenhalen, maar als hij zaait op de akker van de Geest, dan zal de Geest hem een oogst van eeuwig leven brengen. Laten wij dus niet ophouden goed te doen, want als wij onze pogingen niet verminderen, zullen we te zijner tijd onze oogst binnenhalen. Laten we daarom, omdat de gelegenheid zich voordoet, doen wat goed is voor allen . . .

– Galaten 5:25; 6:7–10 (vertaald naar The New English Bible)

Kort samengevat: we zetten ieder moment van iedere dag nieuwe oorzaken in beweging......

Lees verder op

Bron: http://www.theosofie.net/onlineliteratuur/duizendlichten/8karmagenade.html - Duizend Lichten Aansteken, Grace F. Knoche, blz. 84–91