De diefstal van het licht

Geplaatst op: 12-10-2009

Een van de meest raadselachtige en fascinerende ogenblikken in het leven is het moment van ontwaken. Daar zien we die messcherpe overgang tussen de onbewuste slaap en de eerste tekenen van de buitenwereld. Een auto met een gebroken uitlaat passeert in het pikdonker en speelt onmiddellijk een of andere groteske rol in de laatste flarden van een droom. Maar voordat we de Herculische taak van een nieuwe dag op ons nemen en de ogen openen voor hun eerste indrukken, moeten we die dromerige gedachten wegdrukken. Zijn dit de laatste rimpelingen van verwarrende golven van de ‘astrale oceaan’ die zich heeft teruggetrokken voor een periode van laagtij?

Dit moment van overgang – waarover nauwelijks enig mens met werkelijke kennis van zaken kan spreken – herinnert aan die grote gebeurtenis, vele miljoenen jaren geleden, die de mensheid wakker riep uit haar droomachtige bestaan. We zien de eeuw van Saturnus of de hof van Eden als een tijd waarin elk verlangen werd bevredigd en er geen verdriet, pijn, verplichtingen of spijt bestond. Wij waren die wezens die toen langgeleden leefden, en terwijl we uiterlijk en innerlijk groeiden, bereikten we een staat van volwassenheid waarin onze verlangens steeds moeilijker werden te bevredigen. Tijdens de derde grote menselijke cyclus, het derde wortelras, bereikten we een punt waar onze lichamen geschikt waren geworden voor een grotere taak. Plato herinnert ons eraan dat al het leren een kwestie van herinneren is, en ons rijpende denkvermogen was langzaamaan een uniek gereedschap geworden voor de innerlijke geest om een reusachtige voorraadschuur van ideeën, vergaard uit eerdere avonturen in een onvoorstelbaar ver kosmisch verleden, te ontsluiten. Het einde van een grote droomtijd was nabij, maar zonder hulp konden we de eerste stap naar zelfbewustzijn niet maken......

Lees verder op:

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2002/septokt2002/diefstal.html - Fred A. Pruyn