Karma in de traditie van de Oglala Indianen

Geplaatst op: 13-01-2008

Karma, een Sanskrietwoord dat letterlijk ‘handeling’ betekent, wordt beschouwd als een wet van absolute universele rechtvaardigheid, waarin gevolg is verbonden met oorzaak. In feite valt elke oorzakelijkheid in het heelal eronder, maar de nadruk ligt op ethische oorzakelijkheid of verantwoordelijkheid. Volgens de oosterse leringen is geen levend wezen uitgezonderd van karma, zelfs een god niet, hoewel natuurlijk het karma van een god op een ander niveau ligt dan dat van een mens, die vaak door persoonlijke verlangens en zelfzuchtige motivaties wordt geleid.

 

De Oglala Indianen uit Zuid–Dakota (VS) behoren tot het volk dat zichzelf vóór de komst van de blanke kolonisten de Oceti Sakowin, ofwel Zeven Vuurhaarden, noemde en tegenwoordig algemeen bekend– staat onder de naam Sioux Indianen. Men kan heel wat wijsheid vinden onder de oppervlakte van hun mythen. Als we hun visie op het ontstaan van het heelal kort samenvatten, ligt de nadruk op het begrip Skan, een goddelijk wezen dat van groot belang is in relatie tot hun ideeën over ethische oorzakelijkheid. Skan betekent letterlijk ‘doen, handelen, steeds in beweging zijn’: het handelend en bewegend beginsel.

 

In het begin was er Inyan, de rots, die geen begin had, alomtegenwoordig en almachtig was en zacht en vormloos. Zijn geest was Wakan Tanka, de Grote Geest, of het Grote Onbegrijpelijke. Inyan nam een deel van zichzelf, en dat werd Maka, de aarde, die in haar geest een deel bleef van hem. Inyans bloed werd de rivieren, zijn vermogens werden de lucht – niet de materiële lucht, maar de geest van Skan, de bron van alle energie. Skan was in ontstaansvolgorde de derde van de goden, maar is toch de hoogste, omdat Inyan en Maka materieel van aard zijn en de wereld van de materie inert is tenzij Skan er energie aan heeft gegeven. Maka, de aarde, eiste allerlei dingen voor zichzelf, zoals licht en schaduw, warmte en versieringen. Skan hoorde haar klachten aan en sprak zijn eerste besluit uit: ‘Maka moet blijven zoals ze is geschapen, als een deel van de wereld met Inyan verbonden, maar ze zal wel zichzelf kunnen zien en controle kunnen uitoefenen over het water.’ Aldus nam Skan de plaats in van de uiteindelijke rechter over alle dingen..........

 

Lees verder op: 

Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise1992/janfeb1992/oglala.html - Rudi Jansma