Onze gedachten?
Geplaatst op: 13-01-2008
Elke ochtend word ik wakker en zie het licht door mijn ramen naar binnenstromen. Na de duisternis van de gesloten ogen duurt het enkele minuten van turen en knipperen voordat ik het volle daglicht kan verdragen. Tenslotte passen mijn ogen zich aan en laten gewillig het licht naar binnenstromen.
Ik heb gelezen dat gedachten ‘dingen’ zijn met een eigen leven. Myriaden gedachten komen mijn kant uit, ze komen ergens vandaan en gaan ergens naartoe, op weg van de ene persoon naar de ander. Sommige zijn in harmonie met mijn eigen gedachten, en als ik dat wil kan ik erbij blijven stilstaan en ze een tijdelijk thuis bieden, of ze verder laten gaan op hun weg. Ik heb verschillende opties wanneer deze gedachten mijn kant uit komen. Als ze droevig zijn, kan ik aan prettige dingen denken en ze op een positieve manier kleuren terwijl ze verder reizen. Misschien is dit de manier waarop ze worden geholpen om te evolueren tot hogere entiteiten.
De gedachten die in mijn denken blijven hangen, die in mij een gelijke snaar hebben gevonden, dwingen mij om verder te denken. Ik kan stilstaan bij de oorsprong, de geschiedenis en de waarde van dergelijke ideeën voordat ik ze opsla of wegwerp. Maar ik ben degene die ervoor kan kiezen ze als nuttig en waar te erkennen. Ik heb de keuze om iedere gedachte die mijn denken binnenkomt te overwegen ongeacht hoe iemand anders ze aanvoelt of erover denkt. Anderen kunnen proberen mij van dit of dat te overtuigen, proberen te beïnvloeden wat ik denk en hoe ik de zaken zou moeten zien. Collega’s zijn berucht wat dit betreft. Van godsdienst en politiek tot verbruiksgoederen, er zijn altijd krachten aan het werk die proberen ons te overtuigen dat het hun weg, hun diensten, hun houding is die we zouden moeten toepassen. Ze zeggen bijvoorbeeld ‘dit is mooi’, ‘dat is lelijk’, ‘dit is goed’ of ‘dat is verkeerd’; ‘dit zouden we moeten eten’ of ‘dat moet je niet eten’; ‘dit is de ware religie’ of ‘dat is niet de ware religie’, enz. Iedere ‘autoriteit’ probeert ons ervan te overtuigen dat zijn manier de juiste is, dat zijn gedachten de enige zijn die het overdenken waard zijn. Maar, zonder uitzondering hebben alle gedachten onze eigen instemming nodig om ze in overeenstemming te brengen met onze innerlijke gids. Wij zijn het altijd zelf die uiteindelijk kunnen kiezen: kiezen om zelf na te denken, theorieën te toetsen aan universele waarheden, en de toetssteen in onszelf te zoeken. Als we ervoor kiezen om een gedachte niet aan te nemen, dan wordt deze geen deel van onze bewuste werkelijkheid, van degene die we op dat ogenblik zijn.........
Lees verder op:
Bron: http://www.theosofie.net/sunrise/sunrise2006/sepokt2006/onzegedachten.html - Scott Osterhage
